Secundair onderwijs • Authentieke eerstegraadsschool

Terug naar het overzicht

30 Juni 2019
10 Juli 2019

Bergkamp Oostenrijk

De Brug

We zijn goed aangekomen in Oostenrijk! Alles is vlot verlopen. We zijn maar één keer tegengehouden door de politie in Duitsland. Gelukkig waren onze papieren in orde. Vanavond gingen we nog op fakkeltocht om toch nog wat energie kwijt te kunnen. Tot morgen!

Maandag 1 juli

Op het programma: inloopwandeling naar het zwembad van Bach. We vertrokken vanuit de Kluis over de brug van de Lech naar Klapf en Seesumpf naar Bach. Het openluchtzwembad was het eindpunt van de wandeling. We speelden er een partijtje waterpolo en gleden allen meerdere keren van de glijbaan. Even langs de winkel in Bach om kaartjes en ‘briefmarke’ te kopen en dan richting Kluis. ’s Avonds speelden we een quiz en gingen we op tijd slapen.

Dinsdag 2 juli

De eerste dagtocht had voeten in de aarde. Uiteindelijk moesten we plan C boven halen. Dit omwille van een lijnbus die niet kwam opdagen waardoor we de rit richting zijdal misten, en een tweede tocht die werd afgeraden omwille van te veel sneeuw. Het C-plan bracht ons via Lech naar Warth. Een supermooie wandeling op vrij grote hoogte langs Bürstegg naar de Wartherhorn. Met zijn allen op de 2256 meter hoge berg waanden we ons op het dak van de wereld. Met de stoeltjeslift naar beneden en met een lijnbus voor ons alleen, was de dag af. ’s Avonds kwamen Krink en Krank nog langs om te kijken of we ze nog alle vier op een rijtje hadden.

Woensdag 3 juli 2019

Deze morgen mochten we wat langer blijven slapen. ’t Deed deugd. Tegen elf uur namen we de bus richting Tanheimertal waar een heus touwenparcours gevolgd kan worden. Het was een super dag: iedereen was dolenthousiast over de verschillende pistes van het parcours. De death-ride was top. Geniet maar van de foto’s. En ’s avonds hielden we een heuse Star Wars. Een oorlog tussen zes ploegen om heel wat sterren van de kaart (lees: tafel) te vegen (lees: te spuiten). Ook hier is een filmpje van maar deze zal voor de foto- en videoavond zijn in september.  

Donderdag 4 en vrijdag 5 juli ’19

Alweer een hoogtepunt in ons programma: op tweedaagse. Gepakt en gezakt voor twee dagen vertrokken we deze ochtend via een bospaadje langs de Lech richting Holzgau waar we de Lech over staken en al vlug hoogte namen. Een klim tot aan de hoogste en langste hangbrug van Oostenrijk. Een heel avontuur want zo’n lange brug beweegt wel wat als daar een groep van meer dan vijftig man overstapt. Op naar de Simmswasserfall en de waterval aan de Rossgumpfenalm. Heel velen namen er een zeer frisse duik, maar die deed deugd met dit zonnig weertje.

Na een stevig middagmaal begonnen we aan de serieuze klim richting Kemptnerhütte.  Onderweg genoten we van nog heel wat sneeuwpartijen. Ideaal om eens een sneeuwballengevechtje te organiseren of een glijpartij op het getouw te zetten. Tegen vijf uur hadden we het doel bereikt. We sloten de dag af boven in de bergen met een natuurschouwspel: de ondergaande zon die in de bergen wondermooie beelden nalaat.

De langste nacht is steeds de nacht op tweedaagse: we gaan vroeg slapen en verlaten als een van de laatsten de hut. Ons volgende doel is de Jochlspitze, een top die mooi zicht geeft op het Lechtal en de zijdalen. Nog een foto van EDUGO op de top en op naar de volgende berg: de Lachenkopf. Om dan uiteindelijk in de Sonnenalm te genieten van een verfrissende cola en misschien ook wel ein heisse Liebe (voor alle duidelijkheid: een roomijs met frambozen en slagroom). Mmm lekker. De afdaling deden we dit jaar te voet aangezien de stoeltjeslift afgebroken is en zal vervangen worden door een lift met cabine. Moet volgend jaar dan maar eens uitgeprobeerd worden.

’s Avonds sloten we af met een voetbalspel. Plezier ten top. De finale werd gespeeld tussen Duitsland en Portugal. En daarna nog een klein feestje. Want voetbal, is een feest. Meestal toch.

Zaterdag 6 juli ’19

Alweer een hoogdag vandaag. Heel zonnig weer maar tegelijk zien we uit naar een fantastische activiteit: de  Via ferrata of in het Duits, de Klettersteig. Aan de Simmswasserfallen is een heus parcours uitgestippeld. Via ferrata is een term uit het alpinisme en waarbij men een route gaat die door een stalen kabel beveiligd is. Via ijzeren trappen en beugels gaat men een weg over de bergwand en hier ook over de Simmswasserfallen. Spectaculair! Wow. Wie een van de routes (blauw, rood en zwart) aandurfde, was nadien superfier over zijn of haar prestatie. En het mag gezegd, het was meer dan de moeite.

De andere activiteiten vandaag waren krokodillen maken, in de beek gaan spelen, een dam bouwen, armbandjes maken, eens tot aan de tunnelweg stappen, … of gewoon eventjes chillen.

Om 20.00 uur startte de karaoktus. Een combinatie van een karaoke en een cantus. Water, enkel water werd gedronken en uit volle borst gezongen. De ‘Marie Louïse’, ‘Laat het gras maar groeien’ en nog vele andere Vlaamse schlagers. De kelen schor gezongen, kroop iedereen moe en voldaan zijn of haar bedje in. Tot morgen voor alweer een mooie dag, er staat immers een dagtocht naar een hut op het menu.

Zondag 7 juli ’19

Om half negen ging de wekker. We beslisten gisterenavond om niet te vroeg op te staan. De weergoden voorspelden immers geen goed weer voor vandaag. Regen, de hele dag door 50 tot 80% kans op regen. We kozen bijgevolg ook opnieuw voor een plan B, waarbij we geen bus nodig hadden én waardoor we onze vertrektijd zelf konden kiezen. Dat bleek ook een verstandige keuze: de ochtend bracht nog wel wat regen, maar al snel klaarde het uit. We vertrokken richting gaten, naar de Simmshütte. Een klim tot 2004 meter met een tocht die wel wat verrassingen kent: een slingerpad door het bos, door een donkere tunnelweg met zicht op het huis, voorbij een hele kudde melkkoeien, … met in de verte zicht op de Simmshütte. Na een laatste steile klim en de ‘Gott sei dank kurve’ bereikten we doel. De Huttenwird maakte plaats binnen omdat het nogal waaide en bij een lekkere spezi of cola aten we ons middagmaal. Het werd even stil toen de Huttenwird een harp bovenhaalde en begon te spelen. Gelukkig zaten we gezellig warm binnen, buiten ging aan ons een flinke regenbui voorbij. Terug dalwaarts ging natuurlijk véél sneller en na een enkel één korte miezelbui slaagden we erin zo goed als droog terug thuis te komen. Wie had dat deze ochtend durven dromen?

’s Avonds werd de groep ingedeeld in kleine groepjes die de Kluis moesten proberen te ontsnappen. Er werd verschillende malen alarm geslagen, de aardschokken en sirenes deden hele huis daveren en door middel van opdrachten en al dobbelend moest iedereen tijdig De Kluis proberen te verlaten. Voor sommigen waren de zombies wel even schrikken, maar wat een reuzespel opnieuw!

Maandag 8 juli ’19

Met de postbus, waarop we maar nét allemaal pasten, reden we door naar Elbigenalp voor het  dorpsspel. Op verschillende posten kon men materiaal verzamelen om hiermee een originele knikkerbaan te bouwen. De groepen streden tegen elkaar en verzamelden het nodige materiaal met originele opdrachten. Om het mooist, om het snelst, om het origineelst. De winnaar had als eerste een ‘vervoerlicentie’ om op de rodelbaan te starten.

De weergoden staken echter een stokje voor dat plan: regen, veel regen voor de hele namiddag en de rodelbaan gesloten. Met de bus terug naar De Kluis en daar gingen we met zijn allen op zoek naar het tijdstip, de plaats, het voorwerp en de moordenaar van de moord die moest opgelost worden. Leuk spel: cluedo.

’s Avonds trokken we onze mooiste kleren aan voor het megadiscospel gevolgd door een heuse fuif. En het moet gezegd, het was de meest geslaagde editie. Iedereen stond nummer na nummer op de dansvloer. De fuif was meer dan geslaagd. Volledig afgemat, maar ook supervoldaan gingen we allen slapen.

Dinsdag 9 juli ’19

Onze laatste dag in het Lechtal. In de voormiddag werden de valiezen gemaakt en het huis proper gemaakt. Na een alweer schitterende maaltijd (dankjewel Isabel en Véronique): kip in de zoetzure saus met ananas en rijst, maakten we ons op om richting Bach te trekken. De rodelbaan moet immers uitgetest worden en het zwembad onveilig gemaakt worden ;-)  De zon verjoeg de wolken en meer moet dat niet zijn voor een laatste dag.

Vanavond om 20.00 uur zitten we met zijn allen terug op de bus richting Oostakker. Lieve ouders, morgenvroeg kunnen jullie al jullie oogappeltjes –heel wat ervaringen rijker- terug in de armen sluiten.

Het was een schitterende editie dit jaar: met een heel goede groep: goede stappers, met mooie vriendschappen en een programma dat we volledig hebben kunnen afwerken! Wij hebben er met volle teugen van genoten!

Contacteer De Brug

Eksaardserijweg 24
9041 Oostakker

Tel: 09 255 91 13
Fax: 09 255 91 23

info.brug@edugo.be